Hayalini Asan Kadin

Dünyanin evim olmadigina inaniyorum bu aralar. Pek yasamak gelmiyor icimden. Yasamak dediysem, öyle iste Ne zaman balkona ciksam ay isigi, Ölmek icin güzel bir gece, diye fisildiyor sanki kulagima. Hayvan gibi sigara iciyorum. Parmaklarim sarardi, gözlerim sarardi; tirnaklarim, ruhum sarardi. Hayatimi renklendirmek icin intihar süslü hayaller kuruyorum gecelerde.Uyuyamiyorum. Gerci cok takilmiyorum artik uyku sorunuma, bir sekilde uyanmak zorundayim cünkü. Uyandigimda yanima ugramadan gecip giden hayallerimi, cocukken elimde oyuncak tabancayla babamin gidisini seyrettigim gibi izliyorum.Nereye gidersem gideyim, mutlu olacagima inancim kalmadi hic. Bakin bu, iki kez ölmek demek... Bilmiyorum. Kendi icimde boguluyor gibi hissediyorum bu aralar ve inan bazi seyleri icime atmaktan derin bir nefes bile alamiyorum artik. Ölüm degil de yasamak öldürüyor sanki beni Kurtarilmayi beklemiyorum, annemin gözlerimin önünde bitisini seyrettigimden beri. Bize ne oldu böyle diye sorarsam, az biraz saclarinla oynayip derin bir nefes alacaksin, biliyorum. Basini yere egip gözlerini kistiginda verdigin derin nefesinde görüyorum ben tükenmisligini. Kirilan kalplerin hesabini Ya da neyse yaZum aktuellen Zeitpunkt glaube ich nicht daran, dass die Welt mein Zuhause ist. Im Moment will ich allzu wenig existieren. Ich sage leben, so ist es eben Wann immer ich auf dem Balkon bin, als ob das Mondlicht mir zuflüstert, Eine schöne Nacht, um zu sterben. Ich rauche wie ein Tier. Meine Finger, meine Augen, meine Fingernägel meine Seele sind vergilbt. Um meinem Leben Farbe zu geben phantasiere ich meinen Selbstmord in der Nacht.