Krym w 2014 roku

„Po trudnej, długiej i wyczerpującej podróży Krym i Sewastopol powróciły do swojego macierzystego portu, swoich macierzystych brzegów, swojej ojczyzny - do Rosji" - tymi słowami 18 marca 2014 roku prezydent Putin powitał półwysep w Federacji Rosyjskiej. Historycznie rzecz biorąc, półwysep przez większość czasu stanowił część imperium rosyjskiego. Współczesne przynależność Krymu do Ukrainy sięga zaledwie 61 lat wstecz. Przywódca ZSRR, nie przewidując przyszłego rozpadu ZSRR, przekazał Krym jednemu z jego państw członkowskich, Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Kiedy w 1991 r. ZSRR rzeczywiście się rozpadł, jedną z konsekwencji tego było to, że Krym - wraz z bazą rosyjskiej Floty Czarnomorskiej w Sewastopolu i większością ludności pochodzenia rosyjskiego - stał się częścią niepodległej Ukrainy. Kwestia bazy morskiej została rozwiązana na mocy umowy dzierżawy (która miała wygasnąć w 2017 r., ale w 2010 r. Janukowycz przedłużył ją co najmniej do 2042 r. w zamian za zniżki na rosyjski gaz) zawartej między Ukrainą a Rosją, jednak kwestia większości etnicznej Rosjan pozostała nierozwiązana. Niniejszy artykuł ma na celu rzucenie światła na tę kontrowersyjną i złożoną „podróż" w możliwie najbardziej obiektywny sposób.