Proizvod vam ne odgovara? Nema veze! Proizvode možete vratiti do 30 dana
S poklon bonom ne možete pogriješiti. Za poklon bon primatelj može odabrati bilo što iz naše ponude.
Do 30 dana za povrat
Po sukcesie "Anny Kareniny" (1877) reszte zycia najslynniejszy rosyjski pisarz i mysliciel Lew Tolstoj poswiecil przede wszystkim na dociekania filozoficzno-religijne. W 1886 roku (kiedy ukazala sie jego znana nowela Smierc Iwana Ilicza) zaczal pisac "O zyciu", w pewnym sensie kontynuacje rozwazan ze "Spowiedzi" (1879; Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2011). I "Spowiedz", i "O zyciu" z powodu cerkiewnej cenzury spotkal ten sam los: zakaz rozpowszechniania. "O zyciu" ukazalo sie po rosyjsku i w przekladach za granica, a w Rosji dopiero w 1913 roku, juz po smierci Tolstoja, ktory zmarl w 1910 roku. W tej rozprawce zarliwosc i szczerosc poszukiwania prawdy o sensie zycia sprawia, ze autor odrzuca wszelka koscielna dogmatyke, a nawet wiare, i prawdy o "nieskonczonym zyciu" szuka w swojej "rozumnej swiadomosci". W tym na wskros religijnym tekscie Tolstoj nie mowi w ogole o Bogu ani o zbawieniu, a jego spekulacje nie maja teologicznego charakteru. Nie mozna ich tez przypisac popularnej w tym okresie na Zachodzie filozofii zycia. Sam autor zaliczyl te rozwazania do najwazniejszych swoich pism. Blawatska uznala go za prawdziwego teozofa, a z rosyjskiej Cerkwi zostal wykluczony.
Dobar dan! Ja sam Libroamiko, vaš književni savjetnik.
Kako vam mogu pomoći?